Özledim, çok özledim, burnumda tütüyorsun,
Gümüşten ay parçası, cennetten gelen rüzgar
Düşünmeden aşkımı, hicrana katıyorsun,
Özledim çok özledim, burnumda tütüyorsun.

Yüzündeki gülüşü, sohbetinin tadını,
Sevgilim deyişini, mis kokunu, adını
Bir alev gibi saran, mutlu kılan şâdînı,
Özledim çok özledim, burnumda tütüyorsun.

Gezdiğimiz yerleri, sarılan o kolları,
Sesini, nefesini, tuttuğum o elleri
Gözlerinin rengini,sarıldığım belleri
Özledim çok özledim, burnumda tütüyorsun.

Ay çehreli güzelim, günler geçmiyor sensiz,
Aşk bahçemizde olan, güller açmıyor sensiz.
Açıp cennet kokusu, misler saçmıyor sensiz,
Özledim çok özledim, burnumda tütüyorsun.

Gülüm küsmüş gülüne, dağlar ağlamış buna,
Küsme ne olur bana, gel! yanıma can suna.
Dilim lâl ola yana, ne söyledimse sana,
Özledim çok özledim, burnumda tütüyorsun.

Vicdanının sesini , dinlesene ne diyor,
Ben onu seviyorum, başkası olmaz diyor.
Dünya yıkılsa bile, bu sevda ölmez diyor,
Özledim çok özledim, burnumda tütüyorsun.

Hasret sinemi deler, bulunmaz buna çare,
Ulâkla haber saldım, nağme gönderdim yâre.
İnsaf eyle eyy yârim, düşürme beni dara,
Özledim çok özledim, burnumda tütüyorsun.

Begonya pencerede, artık çiçek açmıyor,
Her günüm birer ölüm, ruha huzur saçmıyor.
Peri seni seviyor, bu hasretten kaçmıyor,
Özledim çok özledim, burnumda tütüyorsun...

22.01.08-19.00-İst...

şiir üzerine..nur

Cânân seçip hûşuyla, can yoluna girdiğim,
Aşkını mâbet bilip, ihsânına erdiğim
Binbir gülün içinde, hayalini gördüğüm

Zikrim, aklım, fikrimde, sen yaşarsın canımda,
Sanki daha dün gibi, dizlerimde yanımda.

Sen yoksan ecel gelir, şah damara dayanır
Yalan yoktur özümde, gerçeklerle boyanır
Motif motif işlerim, gergeflerde beğenir

Dünümde yarınımda, gelecekte sen varsın,
Hayatımın merkezi, sen ne güzel bir yârsın.

Lûtfeyle bir sevdiğim, kirpiklerin ok mudur?
Niğâh etsen halime, gururuna çok mudur?
Cananda insaf vardır, ben de insaf yok mudur?

Arım, balım peteğim, can damarım hep sensin,
Gül, gül açsın yüzümde, şahdamarda bir bensin.

Yâre nâğme yazmışım, yüreğimin kanıyla
Ömrü yoluna serdi, şu değersiz canıyla
Gel! konakla demişim, atlas yorgan hanıyla

Geçmişim, geleceğim iki gözüm nurumsun,
Demirlerle örülü, yıkılmayan sûrumsun.

Şu kuşların içinde, turna gibi kuş olmaz,
Sana gelen yollarda, inan ki hiç taş olmaz
Sabrettiğim gün kadar, sabrederim boş olmaz

Dünya âlem sevdiğim, yoluna can koyduğum,
Gelir diye bekleyip, günlerini saydığım.

Perinin kebab oldu, hârlandı yanar bağrı
Hüzünlere bulandı, kalbe girdi bir ağrı
Turnalar haber verin, uçun o yâre doğru

Bu dünyada tek eşim, beklediğim ecemsin
Dilde zikir ettiğim, aşk yolunda hecemsin....

Nurdane Diken...
12-06-07-00.05- İst...

şiir üzerine..nur

Vuslât Gülleri....

Dağları delemedim, hasreti silemedim
Uçarak gitti günler, murada eremedim
Ne yaptım kader sana, maşûkla kalamadım
Vuslât gülleri soldu, gönlüme saramadım.

Hasretin alev alev can özümü yakarken
Çölüm damlaya hasret, su bentleri yıkarken
Yetim bir yavru gibi yollarına bakarken
Vuslât gülleri kaldı, gönlüme saramadım.

Geçti gençliğim geçti, bir lezzet alamadım
Ne kusur işledim de aşkınla dolamadım
Nice bahar içinde, saadet bulamadım
Vuslât gülleri seldi, gönlüme saramadım.

Elde çok güzel var ki asla dönüp bakmadım
Sevgisiyle yetindim, başka yöne akmadım
Gülşene bağban oldum yaban gülü takmadım
Vuslât gülleri aldı gönlüme saramadım...

Nurdane Diken...
25.01.07-23.35-İst...

ÖLÜM...1-

Ölüm bir doğuştur. Öbür âlemden ölen bir kimse, bu dünyaya doğar.
Doğum ve ölüm sancıları aynıdır.
Ölüm sancısı, diğer âleme doğum sancısıdır.
Ölüm olayının kendisi tamamiyle sâkin, ıstırabtan uzak bir oluştur.
Şahsın ıstırap zannettiği şeyler ise, bu anestezik durum içinde ,
vücudun ve organların normal algılara karşı refleksleridir..

Ölüm anında, beden gevşemekte ve organlar hareket halini kaybetmektedirler.
Ölüm olayında beden, faaliyetinin durdurulmasına karşı bir direniş gösterir.
Bu uzun sürmez.

Beyin gelen oksijenin kesilmesiyle durur ve ani olarak ölmez.
Bir kaç dakika kadar hayatiyeti devam eder.

Beyinden sonra diğer organlar da durur ve yavaş yavaş ölmeye başlar.
Çeşitli organlar bir veya bir kaç gün içinde ölürler.
Üçüncü günün sonunda artık beden çözülmeye başlar.

Ruh asıl varlığımızdır.
Ölüm anında göbekten gümüşü bir kordon gibi sis şeklinde çıkan, bulut
gibi sisin gittikçe belirgenleşerek bedenin şeklini alır. Birer birer organların
hayatiyetini kaybetmesi ile bulut kesifleşir, gümüşi kordonla bedene bağlı olarak onun üzerinde
havada yüzer vaziyette durur.

Gümüşi kordon astral (ruhi) bedenle  fizik bedeni birbirine bağlamaktadır.
İrtibat sağlamaktadır.
Kordon gittikçe incelir ve çözülür, kopar.
Fizik bedenle irtibat kesilir.
İşte o anda beden ölmüştür.
Ruh uçar gider....
Diğer bir tekâmül kademesine geçer.
Dünya üzerindeki, bir varlık da alçak frekanslı bir ses titreşimi gibidir..
Her seferinde daha komplike ve daha güç bir merhaleye hak kazanır..
Beyin ölümünden sonra 3-5 dakika daha fonksiyonunu devam ettirir.
Önce beyin, sonra organlar, en sonra saç, sakal ve tırnaklar ölür..
 
Ölen bir kişinin bedeni iki veya üç gün bekletilmelidir.
Astral beden ölüm olayının şuuruna varır. Üç günden önce eğer beden yakılırsa, ruh
bunu şiddetli bir ağrı şeklinde, yani üşüme  ve soğukluk şeklinde hisseder.
Üç gün zarfında ruh, dünya bedeni ile olan ilişkilerini tamamiyle keser.

Nurdane Diken....
 
Kaynakça:
Metapsişik Tetkikler ve
Araştırmalar Derneği.

YAŞAM.....

Her insan kendi başına bir evrendir..
İnsan hareket halinde moleküller yığınıdır.
Bu hareketten bir elektrik hasıl olur.
Ruhtan gelen tesir bu elektrik ile birleşir.
Bazı insanların, şuurlu olarak aldıklarını söyledikleri, sezgi ve ilhamlar
ruhundan direkt gelen tesir ve mesajlardır.
Bu mesaj ve tesirler seyyalevi bağ vasıtası ile gelmektedir.
Seyyalevi bağ yüksek frekanslarda titreşim yaparlar.
Hayvanlar bunu görmektedirler. Hayvanların gözleri yüksek
frekanslı ışıklara da hassastır. İnsan aurasınıda görebilmektedirler..
Spiritüel varlık olmağa çalışmakla dünya üzerinde ki vibrasyon sınırlarımızı
genişletmeğe çalışırız. Ruhunda vibrasyonel seviyesini yükseltmiş oluruz.
Her menfi davranışımız bir derece küçük frekansa indirir.
Beynimiz kendi elektriğini kendi meydana getirir.
Beynimiz ruh tarafından gönderilen mesaajlara karşı alıcı ve verici bir istasyondur.

Nurdane Diken.......